GGZ en Beeldvorming
Geestelijke Gezondheidszorg
en Beeldvorming

Zijn psychiatrisch patienten gevaarlijk?

Er is een groot verschill tussen patiënten, in mate van- en welke aandoening. Hoe ver moet je heen zijn om een psychiatrisch patiënt te zijn? Zelf, als ruime ervaringsdeskundige, ook met andere mensen uit de GGZ, valt mij vooral op dat veel patienten eerder zichzelf beschadigen dan anderen.

Of iemand uit de GGZ gevaarlijk is, hangt af van de aandoening en de mate waarin iemand deze aandoening heeft. In 2008 zaten 2200 mensen in de TBS. Dat is ongeveer 1 op de 7500 Nederlanders. Daarmee wil ik niet nuanceren dat alleen mensen uit de TBS gevaarlijk zouden zijn. Er lopen genoeg 'gekken' rond, zeker ook uit de groep 'normale mensen'. Normale mensen tussen haakjes, omdat het een algemeen begrip is in de GGZ onder patiënten dat 'de grootste gekken op straat lopen' (lees buiten de arm van de GGZ).

Hoe dien ik met iemand met een psychische aandoening om te gaan?

Bij mensen die een psychische aandoening hebben, en zelfstandig kunnen leven: vrij normaal en wellicht met enig begrip. Het kan zijn dat iemand met een psychische aandoening wat meer slordig is op zijn huis, juist persé alles netjes wil hebben, of een neerslachtige dan wel gehaaste indruk maakt. Als ik uit eigen ervaring spreek ben ik het meest geholpen met contact waarbij er normaal met mij om wordt gegaan, wel met enig begrip. En dat ik, als ik vertel wat ik mankeer, serieus wordt genomen (dat is anders wat als medelijden, daar zijn weinig mensen mee gebaat).

Mensen met een zwaardere aandoening zijn een verhaal apart. Slechts enkele mensen is het vak van psycholoog voorbehouden. Stel dat u op bezoek gaat bij mensen die opgenomen zijn, dan kan het geen kwaad bij een arts aldaar of een bekende van de patient te informeren hoe en wat. Als iemand op uw pad komt die duidelijk psychisch gevaarlijk of in de war is, is het goed contact op te nemen met bekenden van de patiënt of evt. een arts.

Hoe voelt het? Begrip en onbegrip

Het is lastig voor 'normale' mensen om te begrijpen wat mensen met een psychische aandoening voelen.
Depressiviteit bijvoorbeeld geeft een verlammende vermoeidheid en een vervelende sombere gemoedstoestand. Veel mensen kunnen zich dat niet voorstellen. Maar dat dient natuurlijk geen reden voor onbegrip te zijn. Je hoeft niet altijd iets te begrijpen om het toch te kunnen erkenen. Anders kunnen aandoeningen als ME, MS, whiplash, RSI, ook op de schroothoop. Reken dat veel aandoeningen die vandaag de dag bewezen kunnen worden, vroeger werden afgedaan als aanstellerij